De legende over lapsang souchong vertelt dat het rookproces per ongeluk werd ontdekt. Er wordt vertelt dat een legereenheid moest kamperen in een theefabriek die vol lag met drogende theeblaadjes, die aan de kant moesten worden gedaan omdat de soldaten te herbergen. Toen de soldaten vertrokken, moesten de blaadjes snel worden gedroogd. Er werden grote open vuren aangelegd om het drogen te versnellen. De thee kwam op tijd op de markt en een nieuwe smaak was ontdekt.
Nu het echte verhaal over waarom deze thee uit de provincie Fujian zo’n rokerige smaak heeft. In het begin van de zeventiende eeuw, toen Chinese theeproducenten begonnen hun thee naar Europa en Amerika te exporteren, verloor de traditionele groene thee bij het transport al snel kwaliteit gedurende de 15-18 maanden durende reis over land en zee. De producenten ontwikkelden een methode van rollen, fermenteren en drogen van hun thee zodat de kwaliteit langer bewaard bleef. Na het fermenteren werd de thee uitgespreid over bamboe manden die in rekken in een droog kamer werden geplaatst. Onder deze kamer was een ruimte met de ovens. In deze ruimte zaten ventilatiegaten in het plafond waardoor de rook in de droogkamer kon komen. Om de ovens te stoken, gebruikten de theeproducenten het lokale grenen hout uit de omringende bossen. De rook gaf de thee die lag te drogen een licht rokerige karakter.
Lapsang Souchong sluit goed aan bij de huidige trends. Zo wordt het geadviseerd bij een high tea als tegenhanger van het suikerbombardement van de zoete hapjes. Ook het koken met thee is momenteel trendy en lapsang souchong is ideaal om bijvoorbeeld kip of kreeftstaart in te pocheren. Het culinaire blad Delicious besteedde afgelopen november en ook deze mand uitgebreid aandacht aan dit item. In het blad van februari is ook een recept te vinden van in lapsang souchong gepocheerde kip met waterkers-komkommersalade.
